Bir şair, şiirde toplumsal bir amaç gütmediğini; asıl derdinin sözcüklerin sesi, ahenk ve kusursuz bir biçim olduğunu söylüyor. Şiiri “yalnızca şiir olarak” değerlendirilmesini istiyor. Bu tutum hangi anlayışla adlandırılır?
- A Toplumcu gerçekçilik
- B Millî Edebiyat
- C Garip şiiri
- D Köy edebiyatı
- E Saf (öz) şiir
Özet Cevap
Şiiri toplumsal amaçtan bağımsız, biçim ve ahenk merkezli gören anlayış saf şiirdir.
Şiiri toplumsal amaçtan bağımsız, biçim ve ahenk merkezli gören anlayış saf şiirdir.
- Toplumsal amaç reddediliyor → toplumcu gerçekçilik değil.
- Ses, ahenk ve biçim öne çıkıyor.
- Şiirin kendi başına değerlendirilmesi isteniyor.
- Bu anlayışa saf (öz) şiir denir.
Bu Konuyu Çalış: Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı — Konu Anlatımı
Konu anlatımını oku, pekiştir.
Benzer Sorular
Bir roman anlayışının özellikleriBu romanlarda olay akışı geri planda kalır; anlatıcı sık sık değişir, iç konu...
Cumhuriyet Dönemi Türk edebiyatına bütün olarak bakıldığında, dönemin en belirgin özelliği aşağıdakilerden han...
Tabloda bazı yayınlar ve bağlantılı oldukları topluluklar verilmiştir. Soru işareti yerine hangisi gelmelidir?
Bir romanda Çukurova’nın doğası geniş betimlemelerle veriliyor, halk anlatılarından beslenen destansı bir söyl...
Bir şiir anlayışının özellikleriBu şiirde sözcükler alışılmış anlamlarının dışında kullanılır; imge yoğundur v...
Cumhuriyet’in ilk yıllarında Anadolu’yu, halkın yaşayışını ve memleket sevgisini yalın bir dille işleyen şiir...